Cambler

Leczeniu anorexia nervosa

Multidyscyplinarne podejście jest najlepsze, ale powszechne są nawroty.

Agencja Badań i Jakości Opieki Zdrowotnej (AHRQ) poinformował, że hospitalizacje na zaburzenia jedzenia wzrosły w nowym tysiącleciu. Najczęstszą diagnozą był jadłowstręt psychiczny, co stanowi 37% hospitalizacji w roku 2005 do 2006, co stanowi wzrost o 17% w stosunku do tych podanych na rok 1999 do roku 2000. Obok najczęściej diagnoza była bulimia, charakteryzuje objadania następnie oczyszczenie, które stanowiły 24% hospitalizacji w roku kończącym się 2006.

Anoreksja dotyka prawie co 200 ludzi w ich życiu (trzy czwarte z nich kobiety). Termin "anoreksja" pochodzi od dwóch greckich słów, zazwyczaj tłumaczone jako "bez apetytu" - ale to jest coś, mylące. Pacjenci z tym zaburzeniem nie tracą apetyt, ponieważ walka, aby go ujarzmić. Są jednocześnie boi się przytyć i przekonać, że są za grube, nawet po znacznym niedowagę. W rezultacie, ich głodzić się do tego stopnia, że ​​położyć swoje życie na niebezpieczeństwo.

W najcięższych przypadkach, u pacjentów rozwijają się zagrażające życiu powikłania, takie jak serca, zaburzenia rytmu serca, niewydolność nerek i niewydolność wątroby. Jest to jeden z powodów, które jadłowstręt psychiczny jest jednym z najbardziej śmiertelnych chorób psychicznych, zabijając 5,6% pacjentów w każdej dekadzie, że pozostają one choroby. Leczenie jest trudne, bo głód nie tylko poważnie szkodzi ciała, ale również szkodzi na mózg - powoduje zmiany w sposobie myślenia, emocji i zachowań, które mogą być trudne do odwrócenia.

Kluczowe punkty

  • Jadłowstręt psychiczny jest jednym z najbardziej śmiertelnych chorób psychiatrycznych.

  • Multidyscyplinarne podejście jest najlepsze, ale leczenie jest trudne, ponieważ głód może powodować trwałe zmiany w sposobie myślenia i zachowania.

  • Mimo, że leki są często przepisywane, niewiele dowodów wspiera ich zastosowanie w leczeniu anorexia nervosa.

Czynników ryzyka i diagnostyki

Jadłowstręt psychiczny jest złożony, wieloaspektowy zaburzenia, które mogą rozwijać się w wieku od około 8 dalej najczęściej zaczynają się w wieku 15 do 18 lat. Duży, reprezentatywnej badania US znaleziono żadnych nowych przypadków po respondenci osiągnęła połowie lat 20.. To sugeruje, że kiedy dorośli pacjenci zgłaszają się na leczenie do anoreksji, zwykle zmagali się z tym zaburzeniem wcześniej.

Badania sugerują, że w bliźniąt jadłowstręt psychiczny jest około 71% dziedziczne (około same jak zaburzenia obsesyjno-kompulsywne), co wskazuje, że geny podatność powyżej czynników środowiskowych czynić. Ponadto, pewne cechy osobowości, takie jak perfekcjonizm, niezadowolenia ciała i obsesyjnych myśli i zachowań może predysponować do rozwoju anorexia nervosa. Inne czynniki ryzyka to z przebytą niepokoju, depresji czy uzależnień, czy przemocy fizycznej lub seksualnej.

Czynniki środowiskowe, takie jak magazyny, które posiadają chudy modeli i witryn sieci Web, że akcja "thinspiration" zdjęcia i opowieści, może wszcząć anorexia nervosa. Te sygnały zewnętrzne mogą prowadzić podatnego osobnika, aby schudnąć, co z kolei wprowadza na eskalacji obsesję restrykcyjnego jedzenia i wielkości ciała.

Podręcznik diagnostyki i Statystyczna Mental Disorders, Fourth Edition (DSM-IV) zawiera szczególne kryteria rozpoznania (patrz poniżej) i opisuje dwa podtypy anoreksji. W podtypu ograniczającego pacjenci drastycznie zmniejszyć zużycie pokarmu. W binge-eating/purging podtypu pacjenci schudnąć poprzez zmuszanie się do wymiotów lub środków przeczyszczających, moczopędnych, lub lewatywy. Pacjenci z anoreksją mogą także korzystać nadmiernie w wysiłku, aby schudnąć.

Po waga spada do progu wymaganego do rozpoznania anoreksji, pacjenci mogą odczuwać zmiany w procesach myślenia, takie jak trudności z koncentracją. Mogą one rozwijać dziwne rytuały, takie jak żywność cięcia żywności na drobne kawałki, jeść tylko w określonych godzinach, i ważenia żywności. Przyrost masy ciała może w końcu poprawić te problemy psychologiczne, ale to rzadko eliminuje je całkowicie - dlatego Leczenie podtrzymujące jest tak ważne.

Kryteria diagnostyczne anoreksji

  • Masa ciała poniżej 85% normy do wzrostu i wieku

  • Znaczny lęk przed przybraniem na wadze lub rośnie tłuszczu, mimo że niedowaga

  • Błędne postrzeganie własnej wagi i kształtu ciała i zbędnej troski o masie

  • Brak co najmniej trzech kolejnych okresach kobiet, które wcześniej menstruated

Wstępne decyzje leczenia

Pacjenci z anoreksją wymaga interdyscyplinarnego podejścia, obejmujące wsparcie żywieniowe, poradnictwo psychologiczne i modyfikacji zachowań. W zależności od choroby pacjenta, leczenie może odbywać się w warunkach ambulatoryjnych, w mieszkaniowej lub częściowej jednostki hospitalizacji, lub na podstawie szpitalnych intensywnego. Bez względu na to, co ustawienie, zaangażowanie rodziny jest niezbędne podczas leczenia dzieci i młodzieży z anorexia nervosa (patrz "Sposób Maudsley").

Waga pacjenta zazwyczaj określa agresywne leczenie powinno być. Ogólnie rzecz biorąc, gdy u dorosłego pacjenta traci 15% lub więcej jej idealnej masy ciała, będzie wymagać leczenia szpitalnych lub wysoce zorganizowany program stacjonarnej. Ponieważ dzieci i młodzież są narażone na cierpienie nieodwracalne uszkodzenia rozwojowe, jeżeli są niedożywione, hospitalizacja może być konieczne, zanim dotrą one do 15% progu utraty wagi.

W wytycznych leczenia, Europejskie Stowarzyszenie Psychiatryczne (APA) zaleca również biorąc pod uwagę inne czynniki przy podejmowaniu decyzji. Pozycje, które należy rozważyć, jak szybko pacjent traci na wadze i czy ona stworzyła poważne powikłania.

Metoda Maudsley

Dla dzieci i młodzieży, którzy cierpieli z powodu anoreksji krócej niż trzy lata (wskazujących zaburzenie nie jest jeszcze przewlekłe), najbardziej skuteczna terapia opiera się na opracowanej w Maudsley Hospital w Londynie. Ten zabieg trójfazowy podkreśla zaangażowanie rodziny.

W fazie 1, klinicyści pracować z rodzicami i rodzeństwem, tak aby nauczyć się strategii trenera i zachęcać pacjentów do jedzenia więcej - chociaż dokładna strategia odżywcza pozostawia się do rodzin. W fazie 2, jak młodzi pacjenci zaczynają jeść normalnie i zacząć bardziej tyć, skupiając się na identyfikacji i zmiany dynamiki w rodzinie, które mogą powodować dalszego ożywienia. W fazie 3, po dziecko osiągnęło zdrowej wagi, lekarze pracują z chorymi i rodzinami, aby poprawić relacje i pomóc dziecku stać się bardziej niezależna.

Odżywcza terapia promować przyrost masy ciała

Pacjenci często są poważnie niedożywione po wprowadzeniu leczenia. Ponieważ głód wpływa na ich myślenie, mogą one być negatywne, obsesyjne i manipulacji. Na tym etapie każda psychoterapia, która wymaga jeszcze minimalnej autorefleksji jest mało prawdopodobne, aby były skuteczne. Zamiast tego, przy założeniu, że pacjent jest medycznie stabilny, bezpośrednim celem jest zapewnienie wsparcia i zachęcić ją do przybierania na wadze.

Lekarze często łączy pozytywne wzmocnienie - takie jak przyrost masy ciała i chwaląc łączący uprawnienia do docelowej wagi - przy ścisłej kontroli, na przykład jako mający osoba siedzi z pacjentem w celu zapewnienia, że ​​je i jej ważenie na bieżąco. Głównym wyzwaniem jest przeprowadzenie tej fazy leczenia w sympatycznego, a nie karnej, sposób.

Chociaż programy różnią się w swoich procedurach, wszystko stopniowo zwiększać ilość kalorii pacjent zużywa i ograniczyć nadmierne ćwiczenia w celu wspierania przyrostu masy ciała. W warunkach szpitalnych jednostki, to jest rozsądne, aby dążyć do zysku w wysokości od 2 do 3 funtów tygodniowo. Dla pacjentów ambulatoryjnych, połowa do 1 kilograma na tydzień jest bardziej normą.

Pacjenci, którzy nie chcą jeść, lub które są narażone na ryzyko śmierci z powodu niedożywienia, może wymagać nosowo karmienia. Ale to jest ogólnie uważane za ostateczność. Nie tylko karmienia rury przymusu, że podciął cel terapii, która jest mieć cierpliwość pobyt z dala od niebezpieczeństwa medycznej i ustawić swoje własne cele w stosunkowo przyjemne i satysfakcjonujące życie.

Opcje leki

Mimo, że leki są często przepisywane pacjentom z anoreksji, jest mało dowodów na ich stosowanie - albo na wspieranie przyrostu masy ciała lub w łagodzeniu stresu psychologicznego, przynajmniej na wczesnym etapie leczenia.

Leki przeciwdepresyjne. Przegląd przez międzynarodową Cochrane Collaboration stwierdziła, że nie było wystarczających dowodów, aby polecić antydepresanty albo wspierania przyrostu masy ciała lub do leczenia objawów psychicznych u chorych na jadłowstręt psychiczny. Jednakże praktyczne wskazówki APA zgadzają się drugi punkt informujący, że połączenie selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) w psychoterapii może złagodzić depresję, niepokój lub obsesyjno myślenia u niektórych pacjentów po ich wzrost masy ciała.

Pacjenci z anoreksją powinny unikać podejmowania trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i inhibitory monoaminooksydazy, ponieważ są one bardziej narażone na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. I FDA wydała "czarnej skrzynki" Ostrzeżenie (najsilniejszy doradcze) dla bupropion (Wellbutrin), u pacjentów z zaburzeniami odżywiania, oparty na obawy o zwiększone ryzyko napadów w tej populacji.

Leki przeciwpsychotyczne. Choć opisy przypadków i małe niekontrolowane badania sugerują, że leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji może pomóc niektórym pacjentom z anoreksji, rygorystycznych badań brakuje. Jeden przykład: producent olanzapiny (Zyprexa) finansowane randomizowane, podwójnie ślepe, kontrolowane badania, które zawarte ten lek był lepszy od placebo w przyspieszenie przyrostu masy ciała i łagodzenia obsesje i poposiłkowej niepokój wśród dorosłych pacjentów z anorexia nervosa. Ale badania włączono 34 pacjentów i tylko produkowane jedynie minimalne korzyści. Na początku badania, obie grupy kobiet miały średni wskaźnik masy ciała (BMI), w przybliżeniu 16, co oznacza, że ​​są niedowagę. Pod koniec badania, BMI wzrosła do 19,7 dla kobiet przyjmujących placebo i 20,3 dla tych przyjmowania olanzapiny - zarówno w dolnej granicy prawidłowego zakresu.

Psychoterapia wspieranie odzyskiwania i zapobiegania nawrotom

Po pacjenci zdobyć wystarczającą wagę do korzystania z psychoterapii i interwencji behawioralnych, celem leczenia jest, aby pomóc im rozpoznać zniekształcone myślenie o jedzeniu, znaleźć lepsze sposoby radzenia sobie z emocjami i stresem, i znaleźć sposoby, aby zapobiec nawrotom. Może to zająć trochę czasu i wytrwałości, zarówno dla pacjentów, jak i lekarzy.

Trwającym wyzwaniem jest zapobieganie nawrotom. Prawie 50% pacjentów, którzy pomyślnie przyrost masy po obróbce w programach szpitalnych nawrotu w ciągu jednego roku są odprowadzane. Długoterminowe badania są także zniechęcenia, donosi, że 50% do 73% pacjentów leczonych w akademickich ośrodkach medycznych będą nadal spełniać kryteria dla anoreksji 10 lat po absolutorium.

Dowody są najsilniejsze w użyciu psychoterapii poprawić szanse na wyleczenie u dorosłych. Terapia poznawczo-behawioralna pomaga pacjentom rozpoznać i zmienić zniekształcony lub błędny sposób myślenia o żywności, podczas gdy terapia psychodynamiczna interpersonalne lub pomaga im poprawić relacje z innymi ludźmi.

Kilku badaniach oceniano stosowanie leku w zapobieganiu nawrotom. Jedno z badań sugeruje, że fluoksetyna (Prozac) może zaoferować skromne korzyści, ale to dodaje małą wartość ponad i poza terapii poznawczo-behawioralnej. I późniejsze badania nie udało się powtórzyć wyniki.

Chociaż leczenia anoreksji może wydawać trudne w czasie, możliwe jest dla pacjentów nauczyć się utrzymać większość niszczące kontrolowali objawy, wystarczająco dużo czasu i dobre związek terapeutyczny. Realistycznie jednak ich postawy o żywności i wagi może nigdy nie wrócić do normy, a może mają pozostać czujni o zapobieganie nawrotom przez resztę swojego życia.